dün seni gördüm rüyamda dedi telefonla konuşan kızın biri. sabah sekiz yirmi, emek dolmuşundayım ben. dünyanın en rahat adamıyım, son durakta ineceğim. son durakta inecek adamın derdi tasası olmaz. ah bir dili olsa da konuşsa, o radyoda ne çaldı, nereye geldik, kim indi kim bindi beni ırgalamaz. hatta o anda ne düşündüğüm bile umurumda değil, son durakta unutacağım hepsini.

aninaynana.

öyle olmadı işte, aninaynana’yı duyana kadar şarkıya eşlik ettiğimin farkında değildim. dolmuşta komple doksanlara gitmiştik, anlatırdı masumca sana bana. özkan uğur lan bu dedim, çünkü bir şarkıya fütursuzca aninaynanan diye girebilecek tek adam odur bu dünyada. sözleri fanki tonki zonki yaa’dan ibaret şarkının altına “söz : özkan uğur” yazdıran tek adam odur. söz mü var lan!

işte; ne olduysa burada oldu, son durağa geldik ve bu defa unutmamıştım ne düşündüğümü; eşlik ettiğim o şarkı. ancak terslik orada başladı, anianaynana’dan başka kısmı aklıma gelmiyordu şarkının. ofise gidip özkan’a telefon edecektim ve karşılıklı küfürleşerek kapatacaktık telefonu. ambalaley ambalelooo diye nakarat mı olur lan, onu da söylerdim aramışken. şarkıyı hatırlamıyordum, aklımda kalan sadece aninaynanana idi.

kızılay meydanı’ndaki hınca hınç kalabalık aninaynanay diye bağırıyordu.

ofiste kapıyı aninaynanay diye açtılar ve patorunumdan sabahın ilk zılgıtını aninaynanay diye yedim. görüyor musunuz a dostlar, ne kadar zor bir gündü, bütün telefon görüşmelerini aninaynananay diye yaptım. o an bana zaman makinası verseler, sabah o dolmuşa dönerdim tekrar, trajediydi bu. dilinin ucundadır, aklına da geliversin istersin ya hani unutunca bazı şeyleri; orada zaman daha da uzar, süner dakikalar. öğleni ettim bu ızdırap içinde; şarkıyı hatırlayamadım. evrenin bir köşesinde yarım ekmek köfte ayran yerken aninaynanay diye sayıkladım durdum.

bir sürü kuru gürültü, parçalar kevgir gibi aninaynanay. artık çare yoktu, gün boyu doksanlarda saçmalayan bütün şarkıları, sertap erener’in diskografisini, şarkıcı asya’yı ararken bütün asya kıtası’nın etnik şarkılarını dinledim. did you mean aninaynananay? fayda yok. google’u açıyorsunuz ve sadece aninaynanay var. dünyanın bütün dilleri tükenmiş, çevirme zahmeti bitmiş. ben de bitmiştim artık. böyle mi? olmalı. solmalı. derken caddede aninaynanay diye korna çalan arabaların arasında bir çığlık duyuldu. ciğer! dolmuş, ofis, köfte ayran, evren, varoluş, olmasa da olur, o özkan denen, doksanlar, çocukluğum ve ciğer arasında gidip gelen bir gün, dolmuşta farkında olmadan eşlik ettiğim o şarkıyı aramakla geçti. aninaynana dedim durdum. aninaynana na

son sözüm özkan’a: sen sen ol, destursuz şarkıya girme arkadaşım! (2017)

Anadolu Rock Müziği’nin efsane ismi Özkan Uğur’a sevgiyle. Gönüllerdesin. (2024)

---